Necmi Bektaşoğlu
Müzisyen/ Şair

Ne olur ölme anne
Benim için ne olur, gitme, dur
Hazır değilim henüz yokluğuna
Sarılmadan daha sana sıkı sıkıya
Misk-i amber kokundan mahrum,
Beni anamsız, sensiz bırakma
Doyamadım daha ben sana, 
Küçüğüm, daha çok küçük
Hazır değilim yokluğuna
Anne, anneciğim
Bırakma beni bir başıma
Beni de al yanına

Ben sensiz yapamam,
Yalnız dayanamam buralara
Bu dünyaya, insanlara
İnsanlar kötü
Acını içime çeke çeke yaşayamam
Korkuyorum herşeyden
Babamdan bile, herkesten, 
Hain bu dünya, acımasız
İnsanlar kötü, kalleş yürekler
Bencil herkes, egoist
Bana dokunmayan yılan bin yaşasın
Beni düşünen yok senden başka
Babam da dahil

Sensiz savunmasızım ben
Bedenim çıplak, üşüyorum,
Dünya soğuk, sensizlik cehennem
Sen olmazsan kim sarar beni
Hasta olsam kim bakar
Sevgi ile, kim iyileştirir
Korkuyorum sensiz
Sanki tüm gözler üstümde
Herkesin elleri bedenimde
Kim korur beni canavarlara karşı
Körpe yavrusunu, kuzusunu
Kurda kuşa yem olmaktan

Sen gidersen yetim kalırım
Beni düşün ne olur 
Gitme, kıyma bana, 
Yalnız bırakma
Sensiz, savunmasız
Korkuyorum insanlardan
Beni de al yanına

Şehirli Ozan’ ın yanar yüreği, yakar kendini
Her ana öldüğünde anasız kalır Ozan
Buz kesmiş yürekler, katlime ferman
Kısa günün kârı hevesler, anadan üryan
Gerisi ne gam ne keder, bencil, idinin kölesi
Şeref yoksunu, akıllara zarar olup biten
At, avrat, silah düzeni asırlardır süregelen 
Ar eder gördükçe Ozan erkekliğinden
Utanır büyümüş olmaktan,
Amca, abi diye anılmaktan
Bakamaz körpe kuzuların gözlerine..

Şehirli Ozan